ارْتِكاس : فرو افتادن ، افتادن به چيزى كه از آن خلاصى يافته باشد . ر . ر ك س - ارتكاس ، مصدر باب افتعال است . ارتكاسهم فى الضلال . خ 180 ص 587 س 2 ارْتَمَتْ : افكنده شد . مص . ارتماء ر . ر م ى - ارتمت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب افتعال است . در اينجا ( اذا ) به آن معنى مضارع ( افكنده شود ) داده است . اذا ارتمت الاوهام . خ 90 ص 234 س 11 ارْتَهَنَ : گرو گرفت ، در گرو قرار داد . مص . ارتهان ر . ر ه ن - ارتهم ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افتعال . ارتهن عليه انفسهم . خ 182 ص 601 س 4 و ارتهنكم ذلك . خ 217 ص 718 س 1 ارْتِياد : جستن ، خواستن ، قصد كردن . ر . ر و د - ارتياد ، مصدر باب افتعال است . و روية الارتياد . خ 82 ص 186 س 6 ارْجُ : اميدوار باش . ر . ر ج و - ارج ، فعل امر حاضر مفرد مذكر حاضر از رجا يرجو است . فارج من غضبت له . خ 130 ص 403 س 3 ارَجَّ : سخت تكان داد . مص . ارجاج ر . ر ج ج - ارج ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . و ارج الارض . خ 108 ص 334 س 3 ارْجاء : م . رجاء : سو ، كناره . ر . ر ج و و شق الارجاء . خ 1 ص 26 س 1 ارْجاس : م . رجس : پليد ر . ر ج س و تدبرها الارجاس . خ 151 ص 464 س 6 ارْجَح : مايل‌تر ، خوب‌تر ، نيك‌تر . ر . ر ج ح - ارجح ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . فانه ارجح . خ 2 ص 41 س 5